Turgiele


Muzeum w Turgielach – posiada ponad 3000 eksponatów dotyczących dziedzictwa ziemi turgielskiej. Główną część kolekcji stanowią eksponaty dotyczące Rzeczpospolitej Pawłowskiej. Istniejąca w latach 1767 - 1794 i słynna na całą Europę Rzeczpospolita Pawłowska obejmowała obszar ponad 3 tys. hektarów, miała własną nowoczesną konstytucję – starszą od Konstytucji 3-go Maja, herb, pieniądze, parlament, skarb, kasę samopomocy, szkołę itd. Jej prezydent ks. Paweł Ksawery Brzostowski, zniósł w swych posiadłościach pańszczyznę, ziemię rozparcelował między chłopów i wprowadził spłaty tytułem wykupu. Wprowadził powszechną edukację dla dzieci i młodzieży, a szkoły w Republice Pawłowskiej przygotowywały do wielu zawodów. Ten fascynujący eksperyment społeczny zakończyły wojska carskie, które za poparcie przez milicję Republiki Pawłowskiej Powstania Kościuszkowskiego położyły kres istnieniu tego mini państwa. Oprócz zbiorów dotyczących Republiki Pawłowskiej eksponaty muzeum dotyczą innych znanych postaci i faktów z historii ziemi turgielskiej, w tym dziejów III Wileńskiej Brygady AK, stacjonującej w Turgielach w latach 1943-1944.

Odznaka 43. PSK

Broń i odznaki -> Odznaki -> Odznaka 43. Pułku Strzelców Legionu Bajończyków Odznaka 43. Pułku Strzelców Legionu Bajończyków. Pułk swój rodowód wywodził od Legionu Bajończyków, formacji wojskowej złożonej z Polaków, która powstała we Francji w czasie I wojny światowej. W czerwcu 1918 roku Bajończycy zostali włączeni do powstającego 1. Pułku Strzelców Polskich. W niespełna rok później 1. Pułk Strzelców Polskich został przemianowany na 43 Pułk Strzelców Kresowych, a kolejne zmiany nazwy pułku nastąpiły w: 1929 roku – 43. Pułk Piechoty Legionu Bajończyków i w 1939 roku – 43. Pułk Strzelców Legionu Bajończyków. Widoczna na zdjęciu odznaka pamiątkowa pułku została zatwierdzona w 1928 roku przez ministra spraw wojskowych marszałka Józefa Piłsudzkiego. Na ramionach odznaki widoczne są: orzeł jagielloński na tle krzyża; wstążki francuskiego Krzyża Wojennego (fr. Croix de Guerre); herb Paryża; Order Virtutti Militari; herb miasta Dubna. Centralne miejsce zajmują numer I inicjały 43. PSK otoczone wieńcem laurowym.

Akt nadawczy

Akt nadawczy nr 95 wydany przez starostę powiatowego wileńsko-trockiego z dnia 26 maja 1930 roku na nazwisko Filipowicz Jan. Nadanie bezpłatne na własność z majątku państwowego Misiuczany położonego w gminie turgielskiej, powiat wileńsko-trocki, województwo wileńskie. Ogólny obszar parceli to 6,0768 ha. Akt nadawczy zawiera: stronę tytułową, akt nadawczy oraz wyciągi z ustawy.

Akt notarialny, Wilno, 17.03.1924

Pierwszy wypis aktu zeznanego przed Janem Klottem, notariuszem przy Kancelarii Hipotecznej Sądu Okręgowego w Wilnie, w księdze hipotecznej nr 5432 pod nr 2 i wciągniętego do repertorium za rok 1924 pod nr 1998. Jest to akt sprzedaży przez Mikołaja Bodaka (działającego w imieniu mocodawców Pawła i Feliksa Aleksiuków) działki gruntu Kazimierzowi, Stanisławowi oraz niepełnoletniemu Feliksowi Haułasom za cenę jednego miliarda marek polskich.

Asygnata 8.09.1939 - 10 zł

Asygnaty pieniężne wydane przez Urząd Skarbowy w Wilnie o następujących seriach: Seria C 0040470 – 10 zł; Seria D 0167916 – 20 zł; Seria A 0663248 – 100 zł. Dokumenty przygotowane przez US w Wilnie zostały wydane w trakcie trwania kampanii wrześniowej. Mogły być przekazane żołnierzom Wojska Polskiego.

Asygnata 8.09.1939 - 20 zł

Asygnata 9.09.1939 - 100 zł

Asygnaty pieniężne wydane przez Urząd Skarbowy w Wilnie o następujących seriach: Seria C 0040470 – 10 zł; Seria D 0167916 – 20 zł; Seria A 0663248 – 100 zł. Dokumenty przygotowane przez US w Wilnie zostały wydane w trakcie trwania kampanii wrześniowej. Mogły być przekazane żołnierzom Wojska Polskiego.

Dokument litewski z 1941r. (rozporządzenie naczelnika policji)

Rozporządzenie Policji w Turgielach nr 1. Rozporządzenie wprowadziło godzinę policyjną od 21.00 do 05.00; obowiązek posiadania przy sobie paszportu albo innego dokumentu potwierdzającego tożsamość. Rozporządzenie wydane 30 lipca 1941 roku, podpisane przez P.O. Naczelnika Policji – V. Cyras.

Dowód tożsamości konia

Imię i nazwisko pierwszego właściciela (posiadacza) konia: Milinowicz (imię trudne do rozczytania), zamieszkały we wsi: (nazwa miejscowości trudna do rozczytania) w powiecie wileńsko-trockim. Kolejna adnotacja dotyczy zmiany właściciela (posiadacza) konia – Antoni Adamowicz, zamieszkały (nazwa miejscowości trudna do rozczytania). Dokument wydany został 14 czerwca 1934 roku. Na jednej z kart widnieje pieczęć Komisji Poborowej Koni z dnia 25 sierpnia 1939 roku. Gniada klacz urodzona w 1929 roku.

Książeczka Obrachunkowa Kasy Stefczyka

Książeczka obrachunkowa nr 198 na nazwisko Józef Kulesza, wpisowe 2 zł, zapłacone 22 grudnia 1929 roku. Kasa Stefczyka – spółdzielnia z odpowiedzialnością nieograniczoną w Służanach, gmina Niemenczyn, powiat wileńsko-trocki.

Księga wieczysta nr 2

Wyciąg z księgi hipotecznej (wieczystej) dotyczącej Kolonii Taboryszki w powiecie wileńskim, wydzielonej z dóbr ziemskich w Taboryszkach. Wyciąg zawiera informacje na temat właścicieli, ich praw i obowiązków. Najciekawsze jest to, iż odpis ten został sporządzony w czasie II wojny światowej w 1942 roku przez władze litewskie kolaborujące z Niemcami. Świadczą o tym litewskie wyrazy, pieczątka oraz data sporządzenia wyciągu.

Paszport I - czasy carskie

Paszport z czasów carskich, na jednej z kart widoczna pieczęć z orłem carskim.

Paszport II - litweski z 1940

Wewnętrzny paszport państwa litewskiego wydany w 1940 roku, a wiec przed wybuchem wojny niemiecko-radzieckiej w 1941 roku. Brak zdjęcia.

Paszport III - paszport pruski z czasów I wś

Paszporty numer 3 i 4 pochodzą z czasów I wojny światowej z okresu, kiedy armia II Rzeszy okupowała tereny Wileńszczyzny. Paszporty zostały wydane przez Niemiecki zarząd w obwodzie Główno - Komenderującego na wschodzie. Paszporty zawierają informacje w języku niemieckim i polskim, zdjęcia oraz pieczęcie.

Paszport IV - paszport pruski z czasów I wś

Paszporty numer 3 i 4 pochodzą z czasów I wojny światowej z okresu, kiedy armia II Rzeszy okupowała tereny Wileńszczyzny. Paszporty zostały wydane przez Niemiecki zarząd w obwodzie Główno - Komenderującego na wschodzie. Paszporty zawierają informacje w języku niemieckim i polskim, zdjęcia oraz pieczęcie.

Patent trzeźwości

Patenty trzeźwości były pochodną ruchów antyalkoholowych zapoczątkowanych w Europie w pierwszej połowie XIX wieku. Uwarunkowaniem było wzrastające spożycie głównie mocnych alkoholi produkowanych z nadwyżek produkcji ziemniaków. Władze państwowe we wszystkich krajach dotkniętych plagą pijaństwa ograniczały się wyłącznie do deklaracji przeciw pijaństwu. Powoływano się na wolność w sferze gospodarki, wolności obywatelskie, a tle zwykle stały wysokie dochody z podatków nakładanych przy produkcji i zbycie napoi alkoholowych. W Polsce prekursorem Bractwa Trzeźwości był ksiądz Jan Alojzy Ficek. Patent trzeźwości o numerze 109 został wydany w parafii w Turgielach, Jadwidze (nazwisko trudne do rozczytania), przez Promotora Księdza J. Slupinę.

Pozwolenie na budowę

Decyzja główna urzędu gminy turgielskiej z dnia 29 sierpnia 1930 roku, nr 105 na nazwisko Pautela Adam zamieszkałego w Podwidrańcach, pow. wileńsko-trocki. Jest to decyzja główna na wzniesienie, powiększenie, przebudowę parterowego budynku gospodarczego. Dokument zawiera informacje m.in. na temat: odległości budynku od dróg ulicy lub placu publicznego, położenie budynku, budowy ścian i dachu, usytuowania budynku względem granic sąsiadów, wymiarów budynku, pomieszczeń. Dokument podpisany przez wójta gminy.

Świadectwo pracy

Firma: Michał Girda. Zakłady akumulatorowe i elektro-radio-techniczne Wilno ul. Zamkowa 20, tel. 1628; data 10 listopada 1937r. Wilno; Zaświadczenie o pracy Pana Walentego Kircuna w okresie 15 maja 1935 do 1 sierpnia 1936 i od 7 września 1936 do 23 października 1937. Stanowisko: Montaż i ładowanie akumulatorów oraz reperacji światła elektrycznego. Zwolniony z powodu braku pracy.

Świadectwo szkolne nr 1

Świadectwo Macutkiewicza Jana urodzonego 19 marca 1922 roku w Juszkach za rok 1930/1931, 2-klasowa Szkoła Powszechna w Taboryszkach, nr dokumentu 30.

Anioł Stróż - Skarbczyk modlitewny

Astronomia popularna po francusku

Budowa i zycie rośliny Władysława Kozłowskiego 1908r

Chrześcijanin Zabawny

Dziennik Nauczycielski - po rosyjsku

Godność Matki

Gramatyka polska w ćwiczeniach

Historia nowożytna od odkrycia Ameryki do naszych czasów - chyba XIXw

Historia Pawła Ksawerego Brzostowskiego po angielsku

Historia Święta - Stary i Nowy Testament z 200 ilustracjami

Hiszpania miejsce z podróży

Inne czasy inni ludzie

Kalendarz spółdzielczy na rok 1938

Kalendarz szkolny

Kalendarzna rok zwyczajny 1863

Kazania

Kelieniu - podręcznik medyczny - narkoza

Konstrukcje mechaniczne, konstrukcje po francusku

Ksiązka pamiątkowa proboszcza

Książeczka do nabożeństwa - Z Tobą

Kwestie apologetyczne JGuberta 1913r

Lietuviu Kalbos Vadovelis

Mój niedzielny mszalik

Niemiecka książeczka do nabożeństwa

Opowiastki, bajki dla dzieci

Parlament

Podręcznik dydaktyki i metodyki dla nauczycieli

Prawo o wyborach do Seju Ustawodawczego Litwy

Promieniści, filomac, filareci - 1919

Przygotowanie się do śmierci

Rajotelegrafja i radjotelefonja

Republika Pawłów

Rosyjska narodowa poezja

Rosyjski podręcznik do fizyki

Rozmówki polsko-litewskie 1939r

Samouczek z j.rosyjskiego

Samouczek z j.rosyjskiego2

Serce Jezusa - modlitewnik

Skaiciavumo Uzdaviniai

Szlak młodzieży - po białorusku

Słonko - czasopismo dla młodzieży

Słownik litwesko-polski 1940

Wybór Pism Klemensa Junoszy

Zasady czystości

Zasady programu narodowo-radyklanego

Zdrowaś Maria - zbiór modlitw i pieśni

Broszurka - nauka wiary i obyczajów

Prawda Wileńska - Nr 82(344) 25 października 1944r

„Prawda Wileńska” – polskojęzyczna gazeta sowiecka ukazująca się w Wilnie w latach 1940-48 z przerwą w latach 1941-1944. Pierwszy numer pisma ujrzał światło dzienne w okresie pierwszej okupacji radzieckiej Wilna 21 sierpnia 1940 roku. Przy "Gazecie Wileńskiej" działało w latach 1940-41 koło literackie, z którym związani byli m.in. Teodor Bujnicki i Maria Żeromska.

Prawda Wileńska - Nr 134 (534) 7 czerwca 1945r

„Prawda Wileńska” – polskojęzyczna gazeta sowiecka ukazująca się w Wilnie w latach 1940-48 z przerwą w latach 1941-1944. Pierwszy numer pisma ujrzał światło dzienne w okresie pierwszej okupacji radzieckiej Wilna 21 sierpnia 1940 roku. Przy "Gazecie Wileńskiej" działało w latach 1940-41 koło literackie, z którym związani byli m.in. Teodor Bujnicki i Maria Żeromska.

Prawda Wileńska - Nr 175 (57x) 26 lipca 1945r

„Prawda Wileńska” – polskojęzyczna gazeta sowiecka ukazująca się w Wilnie w latach 1940-48 z przerwą w latach 1941-1944. Pierwszy numer pisma ujrzał światło dzienne w okresie pierwszej okupacji radzieckiej Wilna 21 sierpnia 1940 roku. Przy "Gazecie Wileńskiej" działało w latach 1940-41 koło literackie, z którym związani byli m.in. Teodor Bujnicki i Maria Żeromska.

Prawda Wileńska - Nr 183 (583) 4 sierpnia 1945r

„Prawda Wileńska” – polskojęzyczna gazeta sowiecka ukazująca się w Wilnie w latach 1940-48 z przerwą w latach 1941-1944. Pierwszy numer pisma ujrzał światło dzienne w okresie pierwszej okupacji radzieckiej Wilna 21 sierpnia 1940 roku. Przy "Gazecie Wileńskiej" działało w latach 1940-41 koło literackie, z którym związani byli m.in. Teodor Bujnicki i Maria Żeromska.

Prawda Wileńska - Nr 185 (585) 7 sierpnia 1945r

„Prawda Wileńska” – polskojęzyczna gazeta sowiecka ukazująca się w Wilnie w latach 1940-48 z przerwą w latach 1941-1944. Pierwszy numer pisma ujrzał światło dzienne w okresie pierwszej okupacji radzieckiej Wilna 21 sierpnia 1940 roku. Przy "Gazecie Wileńskiej" działało w latach 1940-41 koło literackie, z którym związani byli m.in. Teodor Bujnicki i Maria Żeromska.

Prawda Wileńska - Nr 193 (593) 19 sierpnia 1945r

„Prawda Wileńska” – polskojęzyczna gazeta sowiecka ukazująca się w Wilnie w latach 1940-48 z przerwą w latach 1941-1944. Pierwszy numer pisma ujrzał światło dzienne w okresie pierwszej okupacji radzieckiej Wilna 21 sierpnia 1940 roku. Przy "Gazecie Wileńskiej" działało w latach 1940-41 koło literackie, z którym związani byli m.in. Teodor Bujnicki i Maria Żeromska.

Prawda Wileńska - Nr 226 (626) 4 listopada 1945r

„Prawda Wileńska” – polskojęzyczna gazeta sowiecka ukazująca się w Wilnie w latach 1940-48 z przerwą w latach 1941-1944. Pierwszy numer pisma ujrzał światło dzienne w okresie pierwszej okupacji radzieckiej Wilna 21 sierpnia 1940 roku. Przy "Gazecie Wileńskiej" działało w latach 1940-41 koło literackie, z którym związani byli m.in. Teodor Bujnicki i Maria Żeromska.

Prawda Wileńska - Nr 48 (310) 15 września 1944r

„Prawda Wileńska” – polskojęzyczna gazeta sowiecka ukazująca się w Wilnie w latach 1940-48 z przerwą w latach 1941-1944. Pierwszy numer pisma ujrzał światło dzienne w okresie pierwszej okupacji radzieckiej Wilna 21 sierpnia 1940 roku. Przy "Gazecie Wileńskiej" działało w latach 1940-41 koło literackie, z którym związani byli m.in. Teodor Bujnicki i Maria Żeromska.

Prawda Wileńska - Nr 49 (311) 16 września 1944r

„Prawda Wileńska” – polskojęzyczna gazeta sowiecka ukazująca się w Wilnie w latach 1940-48 z przerwą w latach 1941-1944. Pierwszy numer pisma ujrzał światło dzienne w okresie pierwszej okupacji radzieckiej Wilna 21 sierpnia 1940 roku. Przy "Gazecie Wileńskiej" działało w latach 1940-41 koło literackie, z którym związani byli m.in. Teodor Bujnicki i Maria Żeromska.

Prawda Wileńska - Nr 51 (313) 19 września 1944 r

„Prawda Wileńska” – polskojęzyczna gazeta sowiecka ukazująca się w Wilnie w latach 1940-48 z przerwą w latach 1941-1944. Pierwszy numer pisma ujrzał światło dzienne w okresie pierwszej okupacji radzieckiej Wilna 21 sierpnia 1940 roku. Przy "Gazecie Wileńskiej" działało w latach 1940-41 koło literackie, z którym związani byli m.in. Teodor Bujnicki i Maria Żeromska.

Prawda Wileńska - Nr 56 (318) 24 września 1944 r

„Prawda Wileńska” – polskojęzyczna gazeta sowiecka ukazująca się w Wilnie w latach 1940-48 z przerwą w latach 1941-1944. Pierwszy numer pisma ujrzał światło dzienne w okresie pierwszej okupacji radzieckiej Wilna 21 sierpnia 1940 roku. Przy "Gazecie Wileńskiej" działało w latach 1940-41 koło literackie, z którym związani byli m.in. Teodor Bujnicki i Maria Żeromska.

Prawda Wileńska - Nr 64 (326) 4 października 1944r

„Prawda Wileńska” – polskojęzyczna gazeta sowiecka ukazująca się w Wilnie w latach 1940-48 z przerwą w latach 1941-1944. Pierwszy numer pisma ujrzał światło dzienne w okresie pierwszej okupacji radzieckiej Wilna 21 sierpnia 1940 roku. Przy "Gazecie Wileńskiej" działało w latach 1940-41 koło literackie, z którym związani byli m.in. Teodor Bujnicki i Maria Żeromska.

Prawda Wileńska - Nr 65 (327) 5 października 1944r

„Prawda Wileńska” – polskojęzyczna gazeta sowiecka ukazująca się w Wilnie w latach 1940-48 z przerwą w latach 1941-1944. Pierwszy numer pisma ujrzał światło dzienne w okresie pierwszej okupacji radzieckiej Wilna 21 sierpnia 1940 roku. Przy "Gazecie Wileńskiej" działało w latach 1940-41 koło literackie, z którym związani byli m.in. Teodor Bujnicki i Maria Żeromska.

Prawda Wileńska - Nr 75 (337) 17 października 1944r

„Prawda Wileńska” – polskojęzyczna gazeta sowiecka ukazująca się w Wilnie w latach 1940-48 z przerwą w latach 1941-1944. Pierwszy numer pisma ujrzał światło dzienne w okresie pierwszej okupacji radzieckiej Wilna 21 sierpnia 1940 roku. Przy "Gazecie Wileńskiej" działało w latach 1940-41 koło literackie, z którym związani byli m.in. Teodor Bujnicki i Maria Żeromska.

Prawda Wileńska - Nr 81(343) 24 października 1944r

„Prawda Wileńska” – polskojęzyczna gazeta sowiecka ukazująca się w Wilnie w latach 1940-48 z przerwą w latach 1941-1944. Pierwszy numer pisma ujrzał światło dzienne w okresie pierwszej okupacji radzieckiej Wilna 21 sierpnia 1940 roku. Przy "Gazecie Wileńskiej" działało w latach 1940-41 koło literackie, z którym związani byli m.in. Teodor Bujnicki i Maria Żeromska.

Prawda Wileńska - Nr 134 (396) 26 grudnia 1944r

„Prawda Wileńska” – polskojęzyczna gazeta sowiecka ukazująca się w Wilnie w latach 1940-48 z przerwą w latach 1941-1944. Pierwszy numer pisma ujrzał światło dzienne w okresie pierwszej okupacji radzieckiej Wilna 21 sierpnia 1940 roku. Przy "Gazecie Wileńskiej" działało w latach 1940-41 koło literackie, z którym związani byli m.in. Teodor Bujnicki i Maria Żeromska.

Prawda Wileńska - Nr 132 (532) 5 czerwca 1945r

„Prawda Wileńska” – polskojęzyczna gazeta sowiecka ukazująca się w Wilnie w latach 1940-48 z przerwą w latach 1941-1944. Pierwszy numer pisma ujrzał światło dzienne w okresie pierwszej okupacji radzieckiej Wilna 21 sierpnia 1940 roku. Przy "Gazecie Wileńskiej" działało w latach 1940-41 koło literackie, z którym związani byli m.in. Teodor Bujnicki i Maria Żeromska.

Prawda Wileńska - Nr 126 (388) 16 grudnia 1944r

„Prawda Wileńska” – polskojęzyczna gazeta sowiecka ukazująca się w Wilnie w latach 1940-48 z przerwą w latach 1941-1944. Pierwszy numer pisma ujrzał światło dzienne w okresie pierwszej okupacji radzieckiej Wilna 21 sierpnia 1940 roku. Przy "Gazecie Wileńskiej" działało w latach 1940-41 koło literackie, z którym związani byli m.in. Teodor Bujnicki i Maria Żeromska.

Czas

Czerwony Sztandar 1953r

„Czerwony sztandar” – organ Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Litwy, wydawany w latach 1953-1990. Pierwszy numer ukazał się pierwszego lipca 1953 roku, zaraz po śmierci Józefa Stalina. Początkowo była gazetą internacjonalistyczną (tworzyli ją także Żydzi i Rosjanie) z czasem stała się ośrodkiem odradzającej się polskiej inteligencji na Litwie. Wraz ze zmianą sytuacji politycznej została przekształcona w czasopismo o nazwie „Kurier Wileński” (dzisiaj funkcjonujący jako inicjatywa prywatna).

Express Wileńśki - 9 lipca 1934r

„Express Wileński” – numer z dnia 9 lipca 1934 roku. Czasopismo wydawane nieregularnie w latach 1923-1939 w Wilnie. Siedziba redakcji i administracji mieściła się przy ul. Mickiewicza 11. Czasopismo kosztowało 10 groszy. Redaktorzy Aleksander Bejzymski, Marek Latour. Ostatni numer Expressu ukazał się 17 września 1939 roku.

Moja Przyjaciółka 10 kwietnia 1937 nr 7

„Moja przyjaciółka” - czasopismo założone w 1934 roku. Pismo składało się z dwóch wyraźnie wyodrębnionych części : pierwsza miała charakter ilustrowanego magazynu poświęconego sprawom kobiecym i zawierała informacje, komentarze, artykuły o życiu i działalności organizacji kobiecych na świecie, sylwetki znanych opinii publicznej reprezentantek świata polityki, literatury i sztuki, odcinek powieściowy i nowele. Druga poświęcona była poradnictwu praktycznemu z dziedziny gospodarstwa domowego, higieny, wychowania dzieci i mody.

Nowe Widnokręgi - NR 6 1945r

„Nowe Widnokręgi” – oficjalny organ komunistycznego, Związku Pisarzy Radzieckich, wydawany od przełomu lutego i marca do czerwca 1941 w okupowanym przez ZSRR Lwowie. Później od 1943 jako organ Związku Patriotów Polskich, pod redakcją Wandy Wasilewskiej. Na jego łamach publikowali swoje utwory m.in. Mieczysław Jastrun, Stanisław Jerzy Lec, Leon Pasternak, Tadeusz Peiper, Julian Przyboś, Jerzy Putrament, Adam Ważyk, Tadeusz Boy-Żeleński, Janina Broniewska, Zofia Dzierżyńska. Pismo istniało do 1946.

Plon sierpień 1939 nr 8

„Plon” – ilustrowany miesięcznik rolniczo-ogrodniczy wydawany w czasach II Rzeczypospolitej.

Polski kalendarz z 1940r

Rycerzyk Niepokalanej

„Rycerz Niepokalanej” – polski miesięcznik katolicki ukazujący się od 1922 roku, założony przez Ojca Maksymiliana Marię Kolbego. Do października 1922 roku wydawany w Krakowie, później w Grodnie, a od 1927 roku w Niepokalanowie. W latach 1952-1981 pismo w Polsce przestało funkcjonować, ponieważ komuniści zakazali jego działalności. Ukazują się także zagraniczne wydania tego periodyku: w Santa Clara we Włoszech, a także w Japonii pod nazwą „Seibo no Kishi”.

Wiarus 28 maja 1938 nr 22

„Wiarus” – organ korpusu podoficerów Wojska Lądowego, Marynarki Wojennej i Korpusu Ochrony Pogranicza.

Kurier Wileński - 5 sierpień 1993r

„Kurier Wileński” – polskojęzyczna dziennik wydawany w Wilnie od 1953 roku. W latach 1953-1990 ukazywał się pod nazwą „Czerwony Sztandar”. Ukazują się w nim m.in. artykuły na temat Polski, Litwy oraz gospodarki; funkcjonują także działy o zdrowiu, a także poświęcone dzieciom i młodzieży.

Kurier Wileński - NR 170 (12194) 3 września 1993r

„Kurier Wileński” – polskojęzyczna dziennik wydawany w Wilnie od 1953 roku. W latach 1953-1990 ukazywał się pod nazwą „Czerwony Sztandar”. Ukazują się w nim m.in. artykuły na temat Polski, Litwy oraz gospodarki; funkcjonują także działy o zdrowiu, a także poświęcone dzieciom i młodzieży.

Kurier Wileński - NR 263 (4939) 8 listopada 1939r

„Kurier Wileński” – polskojęzyczna dziennik wydawany w Wilnie od 1953 roku. W latach 1953-1990 ukazywał się pod nazwą „Czerwony Sztandar”. Ukazują się w nim m.in. artykuły na temat Polski, Litwy oraz gospodarki; funkcjonują także działy o zdrowiu, a także poświęcone dzieciom i młodzieży.

Kurier Wileński - NR 264 (4940) 9 listopada 1939r

„Kurier Wileński” – polskojęzyczna dziennik wydawany w Wilnie od 1953 roku. W latach 1953-1990 ukazywał się pod nazwą „Czerwony Sztandar”. Ukazują się w nim m.in. artykuły na temat Polski, Litwy oraz gospodarki; funkcjonują także działy o zdrowiu, a także poświęcone dzieciom i młodzieży.

Czasy carskie - 1 rubel

W zbiorach muzeum szkolnego w Turgielach znajdują się banknoty z czasów carskich. Większość z nich (banknoty o nominałach: 500, 100, 25, 10, 5 oraz 3) pochodzi z emisji z lat 1905-1912, zaś banknot o nominale 1 rubla pochodzi z emisji z lat 1898-1899. Banknot o nominale 50 kopiejek pochodzi z 1915 roku. Banknot o nominale 500 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek cara Piotra Wielkiego; w narożniku umiejscowiony jest znak wodny – ponownie wizerunek Piotra Wielkiego. Banknot o nominale 100 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek carycy Katarzyny, a w lewym narożniku przedniej strony banknotu umiejscowiony jest znak wodny z jej podobizną. Banknot o nominale 25 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek cara Aleksandra III, na tej samej stronie umiejscowiony jest znak wodny z jego podobizną. Banknot o nominale 3 rubli na przedniej stronie banknotu ozdobiony jest monogramem cara Mikołaja II. Bogatszy monogram posiada banknot o nominale 1 rubla, pochodzący z emisji z lat 1898-1899.

Czasy carskie - 10 rubli

W zbiorach muzeum szkolnego w Turgielach znajdują się banknoty z czasów carskich. Większość z nich (banknoty o nominałach: 500, 100, 25, 10, 5 oraz 3) pochodzi z emisji z lat 1905-1912, zaś banknot o nominale 1 rubla pochodzi z emisji z lat 1898-1899. Banknot o nominale 50 kopiejek pochodzi z 1915 roku. Banknot o nominale 500 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek cara Piotra Wielkiego; w narożniku umiejscowiony jest znak wodny – ponownie wizerunek Piotra Wielkiego. Banknot o nominale 100 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek carycy Katarzyny, a w lewym narożniku przedniej strony banknotu umiejscowiony jest znak wodny z jej podobizną. Banknot o nominale 25 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek cara Aleksandra III, na tej samej stronie umiejscowiony jest znak wodny z jego podobizną. Banknot o nominale 3 rubli na przedniej stronie banknotu ozdobiony jest monogramem cara Mikołaja II. Bogatszy monogram posiada banknot o nominale 1 rubla, pochodzący z emisji z lat 1898-1899.

Czasy carskie - 100 rubli

W zbiorach muzeum szkolnego w Turgielach znajdują się banknoty z czasów carskich. Większość z nich (banknoty o nominałach: 500, 100, 25, 10, 5 oraz 3) pochodzi z emisji z lat 1905-1912, zaś banknot o nominale 1 rubla pochodzi z emisji z lat 1898-1899. Banknot o nominale 50 kopiejek pochodzi z 1915 roku. Banknot o nominale 500 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek cara Piotra Wielkiego; w narożniku umiejscowiony jest znak wodny – ponownie wizerunek Piotra Wielkiego. Banknot o nominale 100 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek carycy Katarzyny, a w lewym narożniku przedniej strony banknotu umiejscowiony jest znak wodny z jej podobizną. Banknot o nominale 25 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek cara Aleksandra III, na tej samej stronie umiejscowiony jest znak wodny z jego podobizną. Banknot o nominale 3 rubli na przedniej stronie banknotu ozdobiony jest monogramem cara Mikołaja II. Bogatszy monogram posiada banknot o nominale 1 rubla, pochodzący z emisji z lat 1898-1899.

Czasy carskie - 25 rubli

W zbiorach muzeum szkolnego w Turgielach znajdują się banknoty z czasów carskich. Większość z nich (banknoty o nominałach: 500, 100, 25, 10, 5 oraz 3) pochodzi z emisji z lat 1905-1912, zaś banknot o nominale 1 rubla pochodzi z emisji z lat 1898-1899. Banknot o nominale 50 kopiejek pochodzi z 1915 roku. Banknot o nominale 500 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek cara Piotra Wielkiego; w narożniku umiejscowiony jest znak wodny – ponownie wizerunek Piotra Wielkiego. Banknot o nominale 100 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek carycy Katarzyny, a w lewym narożniku przedniej strony banknotu umiejscowiony jest znak wodny z jej podobizną. Banknot o nominale 25 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek cara Aleksandra III, na tej samej stronie umiejscowiony jest znak wodny z jego podobizną. Banknot o nominale 3 rubli na przedniej stronie banknotu ozdobiony jest monogramem cara Mikołaja II. Bogatszy monogram posiada banknot o nominale 1 rubla, pochodzący z emisji z lat 1898-1899.

Czasy carskie - 3 ruble

W zbiorach muzeum szkolnego w Turgielach znajdują się banknoty z czasów carskich. Większość z nich (banknoty o nominałach: 500, 100, 25, 10, 5 oraz 3) pochodzi z emisji z lat 1905-1912, zaś banknot o nominale 1 rubla pochodzi z emisji z lat 1898-1899. Banknot o nominale 50 kopiejek pochodzi z 1915 roku. Banknot o nominale 500 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek cara Piotra Wielkiego; w narożniku umiejscowiony jest znak wodny – ponownie wizerunek Piotra Wielkiego. Banknot o nominale 100 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek carycy Katarzyny, a w lewym narożniku przedniej strony banknotu umiejscowiony jest znak wodny z jej podobizną. Banknot o nominale 25 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek cara Aleksandra III, na tej samej stronie umiejscowiony jest znak wodny z jego podobizną. Banknot o nominale 3 rubli na przedniej stronie banknotu ozdobiony jest monogramem cara Mikołaja II. Bogatszy monogram posiada banknot o nominale 1 rubla, pochodzący z emisji z lat 1898-1899.

Czasy carskie - 5 rubli

W zbiorach muzeum szkolnego w Turgielach znajdują się banknoty z czasów carskich. Większość z nich (banknoty o nominałach: 500, 100, 25, 10, 5 oraz 3) pochodzi z emisji z lat 1905-1912, zaś banknot o nominale 1 rubla pochodzi z emisji z lat 1898-1899. Banknot o nominale 50 kopiejek pochodzi z 1915 roku. Banknot o nominale 500 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek cara Piotra Wielkiego; w narożniku umiejscowiony jest znak wodny – ponownie wizerunek Piotra Wielkiego. Banknot o nominale 100 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek carycy Katarzyny, a w lewym narożniku przedniej strony banknotu umiejscowiony jest znak wodny z jej podobizną. Banknot o nominale 25 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek cara Aleksandra III, na tej samej stronie umiejscowiony jest znak wodny z jego podobizną. Banknot o nominale 3 rubli na przedniej stronie banknotu ozdobiony jest monogramem cara Mikołaja II. Bogatszy monogram posiada banknot o nominale 1 rubla, pochodzący z emisji z lat 1898-1899.

Czasy carskie - 50 kopiejek

W zbiorach muzeum szkolnego w Turgielach znajdują się banknoty z czasów carskich. Większość z nich (banknoty o nominałach: 500, 100, 25, 10, 5 oraz 3) pochodzi z emisji z lat 1905-1912, zaś banknot o nominale 1 rubla pochodzi z emisji z lat 1898-1899. Banknot o nominale 50 kopiejek pochodzi z 1915 roku. Banknot o nominale 500 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek cara Piotra Wielkiego; w narożniku umiejscowiony jest znak wodny – ponownie wizerunek Piotra Wielkiego. Banknot o nominale 100 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek carycy Katarzyny, a w lewym narożniku przedniej strony banknotu umiejscowiony jest znak wodny z jej podobizną. Banknot o nominale 25 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek cara Aleksandra III, na tej samej stronie umiejscowiony jest znak wodny z jego podobizną. Banknot o nominale 3 rubli na przedniej stronie banknotu ozdobiony jest monogramem cara Mikołaja II. Bogatszy monogram posiada banknot o nominale 1 rubla, pochodzący z emisji z lat 1898-1899.

Czasy carskie - 500 rubli

W zbiorach muzeum szkolnego w Turgielach znajdują się banknoty z czasów carskich. Większość z nich (banknoty o nominałach: 500, 100, 25, 10, 5 oraz 3) pochodzi z emisji z lat 1905-1912, zaś banknot o nominale 1 rubla pochodzi z emisji z lat 1898-1899. Banknot o nominale 50 kopiejek pochodzi z 1915 roku. Banknot o nominale 500 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek cara Piotra Wielkiego; w narożniku umiejscowiony jest znak wodny – ponownie wizerunek Piotra Wielkiego. Banknot o nominale 100 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek carycy Katarzyny, a w lewym narożniku przedniej strony banknotu umiejscowiony jest znak wodny z jej podobizną. Banknot o nominale 25 rubli charakteryzuje się tym, iż na odwrotnej stronie banknotu znajduje się wizerunek cara Aleksandra III, na tej samej stronie umiejscowiony jest znak wodny z jego podobizną. Banknot o nominale 3 rubli na przedniej stronie banknotu ozdobiony jest monogramem cara Mikołaja II. Bogatszy monogram posiada banknot o nominale 1 rubla, pochodzący z emisji z lat 1898-1899.

II Rzeczypospolita - 100 złotych

W zbiorach muzealnych w Turgielach odnaleziono banknoty polskie z czasów II Rzeczypospolitej. Są to marki polskie oraz złoty polski. Marki polskie były emitowane przez Polską Krajową Kasę Pożyczkową (PKKP) w latach 1917-1923. Bank emisyjny (PKKP) został utworzony w grudniu 1916 roku przez niemieckie władze okupacyjne na terenie Królestwa Polskiego. PKKP został po odzyskaniu niepodległości przejęty przez władze odrodzonej Polski. Banknoty z muzeum mają następujące nominały 5 i 20 marek. Banknot o nominale 100 złotych Emisja: 2 czerwca 1932 roku. W obiegu: 15 września 1934 do 31 stycznia 1940 roku. Na przedniej stronie banknotu widoczne są dwa medaliony, w prawym znajduje się podobizna księcia Józefa Poniatowskiego. Na odwrotnej stronie banknotu mamy dąb –symbol siły i długiego trwania, a także postacie alegoryczne – Hermes i Fortuna.

II Rzeczypospolita - 20 marek

W zbiorach muzealnych w Turgielach odnaleziono banknoty polskie z czasów II Rzeczypospolitej. Są to marki polskie oraz złoty polski. Marki polskie były emitowane przez Polską Krajową Kasę Pożyczkową (PKKP) w latach 1917-1923. Bank emisyjny (PKKP) został utworzony w grudniu 1916 roku przez niemieckie władze okupacyjne na terenie Królestwa Polskiego. PKKP został po odzyskaniu niepodległości przejęty przez władze odrodzonej Polski. Banknoty z muzeum mają następujące nominały 5 i 20 marek. Banknot o nominale 20 marek Emisja banknotu nastąpiła 23 sierpnia 1919 roku, w obiegu od 5 grudnia 1919 do 1 lipca 1924 roku. Na przedniej stronie widnieje wizerunek królowej Jadwigi, druk w kolorze czerwonym i brązowym, technika: typografia. Na odwrotnej stronie banknotu mamy rysunek ornamentalny. Poza markami polskimi udało odnaleźć się polskiego złotego, który został wprowadzony przez reformy Władysława Grabskiego 29 kwietnia 1924 roku. Banknoty o nominałach 50 i 100 złotych.

II Rzeczypospolita - 5 marek

W zbiorach muzealnych w Turgielach odnaleziono banknoty polskie z czasów II Rzeczypospolitej. Są to marki polskie oraz złoty polski. Marki polskie były emitowane przez Polską Krajową Kasę Pożyczkową (PKKP) w latach 1917-1923. Bank emisyjny (PKKP) został utworzony w grudniu 1916 roku przez niemieckie władze okupacyjne na terenie Królestwa Polskiego. PKKP został po odzyskaniu niepodległości przejęty przez władze odrodzonej Polski. Banknoty z muzeum mają następujące nominały 5 i 20 marek. Banknot o nominale 5 marek Emisja banknotu nastąpiła 17 maja 1919 roku, w obiegu od 4 lipca 1919 do 1 lipca 1924 roku. Na przedniej stronie druk wykonano w kolorze ciemnym szarozielonym, technika: litografia. Na odwrotnej stronie banknotu widnieje wizerunek Bartosza Głowackiego.

II Rzeczypospolita - 50 złotych

W zbiorach muzealnych w Turgielach odnaleziono banknoty polskie z czasów II Rzeczypospolitej. Są to marki polskie oraz złoty polski. Marki polskie były emitowane przez Polską Krajową Kasę Pożyczkową (PKKP) w latach 1917-1923. Bank emisyjny (PKKP) został utworzony w grudniu 1916 roku przez niemieckie władze okupacyjne na terenie Królestwa Polskiego. PKKP został po odzyskaniu niepodległości przejęty przez władze odrodzonej Polski. Banknoty z muzeum mają następujące nominały 5 i 20 marek. Banknot o nominale 50 złotych Emisja 1 września 1929 roku. W obiegu: 20 października 1929 do 7 maja 1940 roku. Na przedniej stronie banknotu widoczne dwie postacie – z lewej symbolizująca urodzaj Fortuna, z prawej Hermes, symbolizujący przemysł i handel. Na odwrotnej stronie banknotu widoczne są budynki Banku Polskiego. Z lewej stary budynek z 1828 roku, który znajdował się przy Placu Bankowym. Z prawej strony widoczny jest międzywojenny budynek, znajdujący się przy ul. Bielańskiej.

III Rzesza - 20 Marek Rzeszy

W zbiorach muzeum szkolnego znajdują się dwa banknoty z czasów II wojny światowej, emitowane przez III Rzeszę – Marki Rzeszy (na terenach okupowanych). Banknoty o nominałach: 50 i 20 marek. Marki Rzeszy (na terenach okupowanych) wprowadzono do obiegu w maju 1940 roku na terenach okupowanych przez III Rzeszę (Dania, Norwegia, Belgia, Holandia, Luksemburg, Francja, Estonia, Łotwa, Litwa, dawne wschodnie województwa II Rzeczypospolitej (poza włączonymi do Generalnego Gubernatorstwa), tereny okupowane ZSRR. Na przedniej stronie banknotu o nominale 50 marek umieszczony jest wizerunek chłopki, a na stronie odwrotnej Zamek w Malborku. Na przedniej stronie banknotu o nominale 20 marek umieszczona jest podobizna architekta według rysunku Albrechta Durera, a na odwrotnej stronie wizerunek Bramy Brandenburskiej.

III Rzesza - 50 Marek Rzeszy

W zbiorach muzeum szkolnego znajdują się dwa banknoty z czasów II wojny światowej, emitowane przez III Rzeszę – Marki Rzeszy (na terenach okupowanych). Banknoty o nominałach: 50 i 20 marek. Marki Rzeszy (na terenach okupowanych) wprowadzono do obiegu w maju 1940 roku na terenach okupowanych przez III Rzeszę (Dania, Norwegia, Belgia, Holandia, Luksemburg, Francja, Estonia, Łotwa, Litwa, dawne wschodnie województwa II Rzeczypospolitej (poza włączonymi do Generalnego Gubernatorstwa), tereny okupowane ZSRR. Na przedniej stronie banknotu o nominale 50 marek umieszczony jest wizerunek chłopki, a na stronie odwrotnej Zamek w Malborku. Na przedniej stronie banknotu o nominale 20 marek umieszczona jest podobizna architekta według rysunku Albrechta Durera, a na odwrotnej stronie wizerunek Bramy Brandenburskiej.

Niemcy - I wojna światowa - 1 marka

W muzeum w Turgielach znajdują się ciekawe zbiory pieniędzy emitowanych przez banki niemieckie oraz przez niemieckie władze okupacyjne w czasie I wojny światowej. W zbiorach znajdują się banknoty o nominałach 1 i 2 marek, które używane były w Rzeszy. Jednakże dużo ciekawsze są tzw. ostmarki (banknot o nominale 5 marek) oraz ostrubel (banknoty o nominałach 1 i 3 rubli). Zarówno ostrubel, jak i ostmarka były jednostkami monetarnymi wprowadzonymi przez niemieckie władze okupacyjne na terenach tzw. Ober-Ost, czyli na Suwalszczyźnie, Grodzieńszczyźnie, Wileńszczyźnie, Litwie i Łotwie. Ostrubel do obiegu został wprowadzony w 1916 roku. Emitentem była Wschodnia Kasa Pożyczkowa – Darlehnskasse Ost, będąca agendą niemieckiego Banku Wschodniego Handlu i Rzemiosła z siedzibą w Poznaniu. Banknoty ostrubli miały legendę w języku polskim, niemieckim, litewskim i rosyjskim. Po usamodzielnieniu się Wschodniej Kasy Pożyczkowej jej siedzibę przeniesiono do Kowna, gdzie nastąpiła emisja ostmarek. Ostmarki posiadały napisy w języku litewskim, łotewskim oraz niemieckim. Waluta ta pozostała walutą obiegową krajów nadbałtyckich w latach 20tych XX wieku do momentu wprowadzenia „walut narodowych”, m.in. marki estońskiej, rubla ( a następnie łata) łotewskiego oraz lita litewskiego.

Niemcy - I wojna światowa - 1 rubel (ostrubel)

W muzeum w Turgielach znajdują się ciekawe zbiory pieniędzy emitowanych przez banki niemieckie oraz przez niemieckie władze okupacyjne w czasie I wojny światowej. W zbiorach znajdują się banknoty o nominałach 1 i 2 marek, które używane były w Rzeszy. Jednakże dużo ciekawsze są tzw. ostmarki (banknot o nominale 5 marek) oraz ostrubel (banknoty o nominałach 1 i 3 rubli). Zarówno ostrubel, jak i ostmarka były jednostkami monetarnymi wprowadzonymi przez niemieckie władze okupacyjne na terenach tzw. Ober-Ost, czyli na Suwalszczyźnie, Grodzieńszczyźnie, Wileńszczyźnie, Litwie i Łotwie. Ostrubel do obiegu został wprowadzony w 1916 roku. Emitentem była Wschodnia Kasa Pożyczkowa – Darlehnskasse Ost, będąca agendą niemieckiego Banku Wschodniego Handlu i Rzemiosła z siedzibą w Poznaniu. Banknoty ostrubli miały legendę w języku polskim, niemieckim, litewskim i rosyjskim. Po usamodzielnieniu się Wschodniej Kasy Pożyczkowej jej siedzibę przeniesiono do Kowna, gdzie nastąpiła emisja ostmarek. Ostmarki posiadały napisy w języku litewskim, łotewskim oraz niemieckim. Waluta ta pozostała walutą obiegową krajów nadbałtyckich w latach 20tych XX wieku do momentu wprowadzenia „walut narodowych”, m.in. marki estońskiej, rubla ( a następnie łata) łotewskiego oraz lita litewskiego.

Niemcy - I wojna światowa - 2 marki

W muzeum w Turgielach znajdują się ciekawe zbiory pieniędzy emitowanych przez banki niemieckie oraz przez niemieckie władze okupacyjne w czasie I wojny światowej. W zbiorach znajdują się banknoty o nominałach 1 i 2 marek, które używane były w Rzeszy. Jednakże dużo ciekawsze są tzw. ostmarki (banknot o nominale 5 marek) oraz ostrubel (banknoty o nominałach 1 i 3 rubli). Zarówno ostrubel, jak i ostmarka były jednostkami monetarnymi wprowadzonymi przez niemieckie władze okupacyjne na terenach tzw. Ober-Ost, czyli na Suwalszczyźnie, Grodzieńszczyźnie, Wileńszczyźnie, Litwie i Łotwie. Ostrubel do obiegu został wprowadzony w 1916 roku. Emitentem była Wschodnia Kasa Pożyczkowa – Darlehnskasse Ost, będąca agendą niemieckiego Banku Wschodniego Handlu i Rzemiosła z siedzibą w Poznaniu. Banknoty ostrubli miały legendę w języku polskim, niemieckim, litewskim i rosyjskim. Po usamodzielnieniu się Wschodniej Kasy Pożyczkowej jej siedzibę przeniesiono do Kowna, gdzie nastąpiła emisja ostmarek. Ostmarki posiadały napisy w języku litewskim, łotewskim oraz niemieckim. Waluta ta pozostała walutą obiegową krajów nadbałtyckich w latach 20tych XX wieku do momentu wprowadzenia „walut narodowych”, m.in. marki estońskiej, rubla ( a następnie łata) łotewskiego oraz lita litewskiego.

Niemcy - I wojna światowa - 20 kopiejek

W muzeum w Turgielach znajdują się ciekawe zbiory pieniędzy emitowanych przez banki niemieckie oraz przez niemieckie władze okupacyjne w czasie I wojny światowej. W zbiorach znajdują się banknoty o nominałach 1 i 2 marek, które używane były w Rzeszy. Jednakże dużo ciekawsze są tzw. ostmarki (banknot o nominale 5 marek) oraz ostrubel (banknoty o nominałach 1 i 3 rubli). Zarówno ostrubel, jak i ostmarka były jednostkami monetarnymi wprowadzonymi przez niemieckie władze okupacyjne na terenach tzw. Ober-Ost, czyli na Suwalszczyźnie, Grodzieńszczyźnie, Wileńszczyźnie, Litwie i Łotwie. Ostrubel do obiegu został wprowadzony w 1916 roku. Emitentem była Wschodnia Kasa Pożyczkowa – Darlehnskasse Ost, będąca agendą niemieckiego Banku Wschodniego Handlu i Rzemiosła z siedzibą w Poznaniu. Banknoty ostrubli miały legendę w języku polskim, niemieckim, litewskim i rosyjskim. Po usamodzielnieniu się Wschodniej Kasy Pożyczkowej jej siedzibę przeniesiono do Kowna, gdzie nastąpiła emisja ostmarek. Ostmarki posiadały napisy w języku litewskim, łotewskim oraz niemieckim. Waluta ta pozostała walutą obiegową krajów nadbałtyckich w latach 20tych XX wieku do momentu wprowadzenia „walut narodowych”, m.in. marki estońskiej, rubla ( a następnie łata) łotewskiego oraz lita litewskiego.

Niemcy - I wojna światowa - 3 ruble (ostrubel)

W muzeum w Turgielach znajdują się ciekawe zbiory pieniędzy emitowanych przez banki niemieckie oraz przez niemieckie władze okupacyjne w czasie I wojny światowej. W zbiorach znajdują się banknoty o nominałach 1 i 2 marek, które używane były w Rzeszy. Jednakże dużo ciekawsze są tzw. ostmarki (banknot o nominale 5 marek) oraz ostrubel (banknoty o nominałach 1 i 3 rubli). Zarówno ostrubel, jak i ostmarka były jednostkami monetarnymi wprowadzonymi przez niemieckie władze okupacyjne na terenach tzw. Ober-Ost, czyli na Suwalszczyźnie, Grodzieńszczyźnie, Wileńszczyźnie, Litwie i Łotwie. Ostrubel do obiegu został wprowadzony w 1916 roku. Emitentem była Wschodnia Kasa Pożyczkowa – Darlehnskasse Ost, będąca agendą niemieckiego Banku Wschodniego Handlu i Rzemiosła z siedzibą w Poznaniu. Banknoty ostrubli miały legendę w języku polskim, niemieckim, litewskim i rosyjskim. Po usamodzielnieniu się Wschodniej Kasy Pożyczkowej jej siedzibę przeniesiono do Kowna, gdzie nastąpiła emisja ostmarek. Ostmarki posiadały napisy w języku litewskim, łotewskim oraz niemieckim. Waluta ta pozostała walutą obiegową krajów nadbałtyckich w latach 20tych XX wieku do momentu wprowadzenia „walut narodowych”, m.in. marki estońskiej, rubla ( a następnie łata) łotewskiego oraz lita litewskiego.

Niemcy - I wojna światowa - 5 marek (ostmarka)

W muzeum w Turgielach znajdują się ciekawe zbiory pieniędzy emitowanych przez banki niemieckie oraz przez niemieckie władze okupacyjne w czasie I wojny światowej. W zbiorach znajdują się banknoty o nominałach 1 i 2 marek, które używane były w Rzeszy. Jednakże dużo ciekawsze są tzw. ostmarki (banknot o nominale 5 marek) oraz ostrubel (banknoty o nominałach 1 i 3 rubli). Zarówno ostrubel, jak i ostmarka były jednostkami monetarnymi wprowadzonymi przez niemieckie władze okupacyjne na terenach tzw. Ober-Ost, czyli na Suwalszczyźnie, Grodzieńszczyźnie, Wileńszczyźnie, Litwie i Łotwie. Ostrubel do obiegu został wprowadzony w 1916 roku. Emitentem była Wschodnia Kasa Pożyczkowa – Darlehnskasse Ost, będąca agendą niemieckiego Banku Wschodniego Handlu i Rzemiosła z siedzibą w Poznaniu. Banknoty ostrubli miały legendę w języku polskim, niemieckim, litewskim i rosyjskim. Po usamodzielnieniu się Wschodniej Kasy Pożyczkowej jej siedzibę przeniesiono do Kowna, gdzie nastąpiła emisja ostmarek. Ostmarki posiadały napisy w języku litewskim, łotewskim oraz niemieckim. Waluta ta pozostała walutą obiegową krajów nadbałtyckich w latach 20tych XX wieku do momentu wprowadzenia „walut narodowych”, m.in. marki estońskiej, rubla ( a następnie łata) łotewskiego oraz lita litewskiego.

ZSRR

Banknot o nominale 3 rubli z 1937 roku z podobizn